سرکوب آزادی بیان

image

04 May 2021

سرکوب آزادی بیان به قدمت تاریخ جمهوری اسلامی

 

روز جهانی آزادی رسانه‌ها در حالی فرارسیده که آزادی بیان در ایران شرایط بحرانی را سپری می کند و در رده‌بندی‌های جهانی، ایران در میان «بزرگ‌ترین دشمنان آزادی مطبوعات» و یکی از «بزرگ‌ترین زندان‌های جهان» برای روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای است.

 

از آنجا که دسترسی به اطلاعات از آزادی‌های بنیادین و بخشی از حقوق اساسی بشر در آزادی بیان است،  هر ساله  سازمان گزارشگران بدون مرز با ارائه گزارشی به بررسی میزان آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور دنیا می پردازد و بر اساس شاخص و استانداردهای بین‌المللی میزان آزادی رسانه‌ها و آزادی بیان را در بین این کشور‌ها رتبه بندی می کند. طبق گزارش سال ۲۰۲۱،  ایران در جایگاه ۱۷۴ و در میان «بزرگ‌ترین دشمنان آزادی رسانه ها» و در قعر جدول، جای گرفته است.

 

سانسور رسانه‌ها و سرکوب روزنامه‌نگاران به اندازه تاریخ جمهوری اسلامی قدمت دارد. به دلیل ماهیت دیکتاتوری نظام سیاسی، سلطه‌ گفتمانی خاص بر نهاد قدرت و تک صدایی، روند رسیدگی به جرایم مطبوعاتی از ماهیت حقوقی خود خارج شده و به ابزاری سیاسی برای تحکیم و گسترش صدای حاکمیت و سرکوب و از میان برداشتن دگراندیشان، منتقدان و روزنامه‌نگاران مستقل تبدیل شده است. نظام سرکوبگر آخوندی با انتساب اتهاماتی نظیر «توهین به رهبر جمهوری اسلامی یا سایر مسئولان»، «تبلیغ علیه نظام»، «نشر اکاذیب» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» در دادگاه‌های امنیتی احکام سنگین و غیر انسانی زندان، تبعید، شلاق یا حتی اعدام را برای فعالان عرصه اطلاع رسانی صادر می کند.

 

فعالان عرصه اطلاع‌رسانی در احواز

عدم صدور مجوز یا توقیف‌های غیر قانونی و ممنوعیت انتشار نشریات مستقل عربی یا فارسی با رویکرد اتنیکی، در احواز به رویه رایج حکومت درسلب آزادی بیان تبدیل شده است. بهمین دلیل فعالان عرب توان خود را در حوزه های فرهنگی همچون شعر و ادبیات عرب و تاریخ سرزمین خود در قالب فعالیت های داوطلبانه یا موسسات فرهنگی که با عبور از ده‌ها مانع موفق به دریافت مجوز آن شده اند، بکار می گیرند.

 

اما نگاه امنیتی، اخلال در پوشش خبری فعالان رسانه ای و فرهنگی و اتهامات انتسابی در مناطق غیر فارس در جغرافیای سیاسی ایران شدت بیشتری دارد زیرا  به طور سیستماتیک هرگونه فعالیت اتنیکی از سوی نهادهای حکومتی و سپاه تروریستی پاسداران، امنیتی تلقی شده و افراد با اتهاماتی همچون جاسوسی، ارتباط با کشورهای بیگانه، اقدام علیه امنیت ملی، تجزیه طلبی و حتی محاربه و افساد فی الارض روبرو هستند.

تا جایی که بسیاری از فعالان اتنیکی عرصه فرهنگ و هنر در سکوت خبری بازداشت و زندانی می شوند. آنان حتی از حمایت همکاران خود در سایر نقاط ایران محرومند و همانند فعالان مرکز نشین، در حمایت از آنان بیانیه ای هم صادر نمی شود!

 

به طور یقین فهرست اقدامات ننگین حکومت ضدبشری جمهوری اسلامی در سرکوب و منکوب کردن مردم عرب و زبان و فرهنگ و تاریخ آنان و فعالان این عرصه بسیار طولانی تر از آن است که در این گزارش بگنجد اما در زیر تنها به چند مورد از جنایات رژیم آخوندی در سرکوب، بازداشت، زندانی و اعدام فعالان عرصه فرهنگ و رسانه در شهرهای مختلف احواز اشاره می شود.

 

مؤسسه علمی- فرهنگی «الحوار»

مؤسسه علمی-فرهنگی الحوار (به معنای گفتگو، با الهام از شعار گفتگوی تمدن‌های محمد خاتمی، رئیس جمهور اسبق)   در سال۱۳۸۰ از سازمان ملی جوانان مجوز اولیه و اعتبارنامه موقت دریافت کرد. این مؤسسه مراسم فرهنگی به زبان عربی و کلاس های آموزشی برای جوانان در شهر خلفیه (رامشیر) برگزار می کرد و در زمینه ترویج زبان و فرهنگ عربی و حقوق زنان فعالیت داشت.

 

هاشم شعبانی نژاد و هادی راشدی، دو معلم ساکن خلفیه (رامشیر)، از بنیادگذاران موسسه فرهنگی “الحوار” بودند.

هاشم شعبانی نژاد علاوه بر تدریس زبان و ادبیات عرب در دبیرستان‌‌های خلفیه (رامشیر)،  همزمان دانشجوی کاشناسی ارشد علوم سیاسی در دانشگاه آزاد احواز بود. وی به دو‌زبان عربی و فارسی شعر می سرود و سروده‌های او در نشریات محلی از جمله نور، فجر و عصر کارون چاپ می شد. در دوران دانشجویی در دانشگاه چمران احواز مدیرمسئول نشریه دانشجویی ندای بصیرت به زبان فارسی بود و سردبیری نشریه عربی البصیره (بصیرت) را نیز به عهده داشت.

 

شعبانی نژاد و راشدی در سال ۱۳۸۹ به همراه سه عضو دیگر سازمان “الحوار” به نامهای محمدعلی عموری‌نژاد، جابر و مختار البوشوکه بازداشت و تحت شکنجه های شدید و وحشیانه روحی و جسمی و اعترافات اجباری، به اتهام محاربه با خدا، مفسد فی‌الارض، تبلیع علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی، دردادگاه انقلاب  به اعدام محکوم ‌شدند.

 

هاشم شعبانی نژاد و هادی راشدی در سال ۱۳۹۲ به دارآویخته شدند و سه تن دیگر با یک درجه تخفیف، اکنون دوران  حبس ابد را در زندانهای احواز سپری می کنند. طبق تازه ترین گزارش سازمان دفاع از حقوق بشر احواز، هفته گذشته این سه زندانی در زندان شیبان احواز بشدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بدون مداوا به سلول های انفرادی منتقل شده اند.

 

جمعیت فرهنگی«الهلال»

جمعیت فرهنگی«الهلال» با دریافت مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حکومت، درسال (۱۳۹۴) ۲۰۱۵ آغاز بکار کرد.

این جمعیت به دور از هرگونه فعالیت سیاسی یا وابستگی به گروه یا دسته یا حزب، صرفا در حوزه فرهنگ و ارتقای زبان عربی و معرفی تاریخ مردم عرب احواز فعال بود. این جمعیت به برپایی شب شعر، جشنواره زبانم هویتم، انتشار تقویم های دیواری با تصاویر تاریخی، انتشار سی دی ترانه های کودکانه به زبان عربی و کارهای هنر روایی از هنرمند احوازی حسان اگزار همچنین معرفی دانشمندان و هنرمندان عربی که در تاریخ احواز درخشیده بودند، اقدام می نمود.

 

دستگاه های امنیتی حکومت در سال ۲۰۱۷ از ادامه فعالیت جمعیت الهلال جلوگیری کردند و سپس احمد دغاغله مدیر جمعیت الهلال به همراه ۴ تن از اعضای جمعیت به نام ‌های ناجی سواری، ماهر مهدی دسومی، احمد قمندار غزی و علی عبیداوی در سال ۲۰۱۹ دستگیر شدند.

 

 بازداشت فله ای قریب ۷۰۰ عرب احوازی 

در موج گسترده بازداشت‌ها و سرکوب مردم عرب در احواز که پس از حمله مسلحانه سبتامبر ۲۰۱۸ به یک رژه نظامی در احواز آغاز شد، قریب ۷۰۰ تن بازداشت شدند.

با وجود ادعاهای استاندار وقت، غلامرضا شریعتی، مبنی بر عدم حضور فعالان مدنی در میان دستگیرشدگان، اطلاعات موثقی به دست عفو بین‌الملل رسید که نشان می داد مسئولان ایرانی حمله احواز را دستاویزی برای سرکوب مردم عرب احواز قرار داده و دانشجویان، نویسندگان، فعالان فرهنگی و حقوق اقلیت‌ها در میان افرادی بوده‌اند که در خانه و محل کار خود و یا در خیابان بازداشت شده اند.

 

موج تازه بازداشت فعالان عرصه فرهنگ و رسانه و خشونت علیه خانواده آنان

موج تازه‌ای از بازداشت فعالان در عرصه رسانه ای و فرهنگی در شهرهای مختلف احواز و بخصوص زنان، طی ماه های گذشته و خشنونت علیه خانواده آنان آغاز شده است.

فاطمه تمیمی و دوستان و همکارانش

فاطمه تمیمی عکاس خبری، گزارشگر، فعال فرهنگی و مدنی است که تاکنون چندین مستند کوتاه درباره فقر، اعتیاد، بیکاری، سیل و مشکلات اجتماعی مردم عرب احواز تهیه کرده است.

 

او در دسامبر ۲۰۲۰ ( آذر ۱۳۹۹ ) با یورش به منزلش در شهرک جراحی معشور و در مقابل دیدگان دو فرزندش که با او تنها در خانه بودند، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

یک روز پس از بازداشت فاطمه تمیمی، مریم عامری، دوست و همکار وی نیز بازداشت شد.

این دو فعال فرهنگی تعداد زیادی از آثار فولکلور عرب را بازخوانی کرده، شعر و داستان برای کودکان نوشته و لالایی‌های عربی و ديگر اطلاعات ميراث فرهنگى مردم عرب را ثبت و ضبط و در اینستاگرام منتشر می کردند.

 

چندی بعد (۳۰ آذر ۱۳۹۹) مأموران امنیتی حسین زاده شایع را با خشونت و ايجاد رعب و وحشت در بين افراد خانواده اش بازداشت كردند. حسين زاده شايع علاوه بر فعاليت هاى فرهنگى، تصويربردار است و در ساخت و تولید مستند با «فاطمه تميمى» همكارى داشته است. در جریان تفتیش منزل وی کلیه وسایل مربوط به تصویربرداری همچنین تلفن همراه و کامپیوتر شخصی وی ضبط شد.

 

ازهار آلبوغبیش و زینب سواری به همراه تعدادی از بستگانشان

ازهار آلبوغبیش و دو برادرش، رضا و عباس که هر سه کمتر از ۲۰ سال سن دارند در شهر فلاحیه در خانه ‌پدریشان در آذر ۱۳۹۹  توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

همزمان زینب سواری معلم در خفاجیه (دشت آزادگان) و برادرش حمزه و خواهر زاده اش فاطمه دستگیر شدند.

در کارنامه فعالیت‌های تمامی افراد بازداشت شده، جز فعالیت‌های داوطلبانه امدادی در سامان‌دهی کمک‌ها به مردم سیل‌زده احواز در سال ۱۳۹۷ و ثبت تاریخ شفاهی مردم عرب در این استان، هیچ فعالیت دیگری وجود ندارد.

 

عباس سواعدی و خشونت علیه خانواده اش

عباس سواعدی داستان‌نویس و شاعرعرب در آبان۱۳۹۹ در حمیدیه بازداشت شد، ماموران امنیتی با حمله به منزلش ضمن بازداشت وی ، دست مادربزرگ سالمندش را نیز شکستند.

همانگونه که در آغاز گفته شد، این گزارش تنها شامل نمونه های اندکی از موارد سرکوب های گسترده و متعدد فعالان عرب احواز ی و سلب آزادی بیان و حقوق انسانی آنان توسط رژیم اشغال‌گر است.

 

اعمال تمامی این جنایات توسط حکومت ولایت فقیه در حالیست که جمهوری اسلامی ایران به میثاق بین‌المللی حقوق مدنی -سیاسی پیوسته و ملزم به اجرای آن است. مطابق بند ۲ ماده ۱۹ میثاق «هر كس‌ حق‌ آزادي‌ بيان‌ دارد. اين‌ حق‌ شامل‌ آزادي‌ تفحص‌ و تحصيل‌ و اشاعه‌ اطلاعات‌ و افكار از هر قبيل‌ بدون‌ توجه‌ به‌ سر حدات‌ خواه‌ شفاهاً يا به‌ صورت‌ نوشته‌ يا چاپ‌ يا به‌ صورت‌ هنري‌ يا به هر وسيله‌ ديگر به انتخاب‌ خود مي‌باشد»  اما آنچه این رژیم ننگین ضد بشری را در انتهای جدول رتبه بندی آزادی رسانه ها قرار داده است، عدم پایبندی به میثاق های بین المللی و حقوق بشریست

 

هادي يونسي

سازمان دفاع از حقوق بشر احواز

WordPress Lightbox Plugin
WordPress Lightbox Plugin